In de kapperszaak van Adrianus staat een kast met laden. In elke la ligt een woord. Wie plaatsneemt in de stoel, luistert naar een verhaal en gaat naar buiten met iets kleins om over na te denken.

De kast bevat vierentwintig woorden, verdeeld over drie richtingen: wat we zien, wat we doen, en wat we dragen. Je trekt er drie — één uit elke richting — en neemt ze mee de dag in. Niet om iets te bereiken. Om even stil te staan bij wat er al is.